Kiedy Jerzy IV zmarł w środku 1830 r. bez legalnego potomstwa, książę Clarence, mający wówcza 65 lat, wstąpił na tron jak Wilhelm IV, delfin panujący wewnątrz historii Wielkiej Brytanii. Podobno, jak o świcie poinformowano go o śmierci brata, Wilhelm udał się do łoża mówiąc, że ma życzenie zrzucić dłuższy godzina w środku łóżku z królową. W przeciwieństwie do swojego rozrzutnego także ekstrawaganckiego brata, Wilhelm był osobą spokojną. Bracia prowadzili także odrębny zwyczaj życia. Jerzy spędził większość swojego panowania wewnątrz zamku Windsor, zaś Wilhelm, zwłaszcza na początku rządów, znany był z częstych, samotnych spacerów po Londynie czy Brighton. Do czasu kryzysu związanego z reformą wyborczą, cieszył się wielkim poparciem społeczeństwa.
Kiedy Wilhelm obejmował tron premierem był Arthur Wellesley, 1. książę Wellington. Zgodnie ze zwyczajem, po objęciu tronu wskroś nowego monarchę, odbyły się wybory parlamentarne, które przyniosły zwycięstwo partii wigów na czele z Charlesem Greyem, 2. hrabią Grey, który został nowym premierem. Lord Grey od chwili razu zapowiedział, że jego celem jest poprawa brytyjskiego systemu wyborczego, który pozostawał niezmieniony odkąd XV w. Przykładowo, wielkie miasta powstałe na fali XVIII-wiecznej rewolucji przemysłowej, takie w charakterze Manchester oznacza to Birmingham, nie miały swojej reprezentacji w środku Izbie Gmin, oraz w zamian wewnątrz rodzaju Old Sarum (siedmiu mieszkańców) wciąż wysyłały do Izby Gmin dwóch reprezentantów. Stwarzało to grunt do machinacji oraz korupcji, wewnątrz czym celowała wielka ziemska arystokracja. Najważniejszym zadaniem lorda Greya była skreślenie tych tzw. "zgniłych okręgów".
Jako król, Wilhelm IV odegrał ważną rolę na przestrzeni kryzysu związanego z reformą. W 1831 r. Izba Gmin odrzuciła najważniejszy wstępny projekt ustawy wyborczej. Rząd Greya zażądał więc rozwiązania Parlamentu także nowych wyborów powszechnych. Początkowo Wilhelm wahał się oznacza to poużywać sobie swojego prawa do rozwiązania Parlamentu. Wybory odbyły się aliści zaledwie dwanaście miesięcy wcześniej. Zirytowała go jednakowoż wygląd Izby Lordów, gdzie przeciwdziałanie chciała upichcić Adres do monarchy przeciwko rozwiązaniu Parlamentu. Uznając to zbyt ofensywa na swoje prerogatywy, Wilhelm samodzielnie udał się do Izby Lordów. W obradach nastąpiła przerwa, bo Parlament nie mógł obradować wewnątrz obecności króla. Wilhelm pozostawił po pewnym czasie do wnętrza Parlamencie swoich komisarzy, który reprezentowali króla. Dyskusji nie wolno było zacząć od nowa plus nareszcie Parlament zgodził się na wynik się. Nowe wybory dały w środku Izbie Gmin większość reformatorom, wszak Izba Lordów pozostała przeciwna zmianie systemu wyborczego.
Przerwą w środku kryzysie była koronacja Wilhelma, która odbyła się 8 września 1831 r. Odmówił przeprowadzenia wzorem swojego brata wystawnej koronacji. Ostatecznie uroczystości koronacyjne kosztowały 1/10 tego co na wskroś 10 laty.
W 1831 r. pozostały wstępny projekt ustawy wyborczej upadł wewnątrz Izbie Lordów. Wówczas zbiorowość ludzka Brytanii zaczęli w środku całym kraju przekonywać zbytnio reformą. Agitacja przeradzała się kiedy niekiedy wewnątrz rozruchy, pojawiły się głosy zbyt zbrojnym przewrotem. Naród pogrążył się w środku największym politycznym kryzysie odkąd czasów chwalebnej rewolucji 1688 r.
Mając wsparcie społeczeństwa przywództwo Greya odmówił uznania weta Izby Lordów plus znowu wprowadził wstępny projekt poniżej głosowanie. W Izbie Gmin przeszedł pan bez problemu, schody zaczęły się w środku Izbie Lordów. Świadomi nastrojów społecznych lordowie nie odrzucili wręcz projektu, toż zaproponowali poprawki, które szczerze zmieniały zamierzone wskroś cele dokumentu. Wówczas lord Grey, zdenerwowany poczynaniami izby wyższej, poradził królowi, iżby dał wigom większość do wnętrza Izbie Lordów, na skroś wyznaczenie parów, który poprą ustawę wyborczą.
Kiedy Wilhelm odmówił, twierdząc, że zbytek jar stwarza problemy, władza Greya podał się do dymisji. Król powierzył urząd premiera Wellingtonowi, natomiast Izba Gmin zażądała powrotu starego premiera. Za radą Wellingtona królik zgodził się na to plus mianował żądanych wskroś Greya parów. Mając większość w środku obu izbach Act o reformie został uchwalony wewnątrz 1832 r. plus 7 czerwca został podpisany na wskroś króla. Zniesiono "zgniłe okręgi", system prawny wysyłania posłów do Izby Gmin zyskały większe miasta. Ustanowiono nieco górnolotny cenzus majątkowy, który dał przewagę bogatemu mieszczaństwu, osłabiając pozycję arystokracji. Prawo wyborcze miało odkąd tej pory 5% mieszkańców Wielkiej Brytanii (ok. 630 000 wyborców).
Parlament przeprowadził nadal wiele ustaw, wewnątrz tym ustawę znoszącą zniewolenie do wnętrza Imperium Brytyjskim plus ustawę ograniczającą prawdopodobieństwo zatrudniania nieletnich. Król ale nie brał udziału wewnątrz pracach powyżej uchwaleniem tych ustaw.